Het onderstaande bericht is geschreven op basis van het artikel: ‘Artsen hebben nooit voor de rol van God geopteerd’ van Roosje Sikkel in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde, 30 januari, nummer 2, 2024.
Het is gratis online te lezen via https://www.ntvg.nl/artikelen/artsen-hebben-nooit-voor-de-rol-van-god-geopteerd. Hiervoor moet je je wel registreren.
‘Er is een samenleving gegroeid, waarin artsen worden overvraagd en geestelijke zorg of zielzorg bijna opnieuw moet worden uitgevonden.’ Dat zegt geestelijk verzorger en predikante Abeltje Hoogenkamp in een interview met het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde (februari 2024).
Hoogenkamp signaleert dat we verleerd zijn voor elkaar te zorgen. We worden aangemoedigd voor onszelf te kiezen, om te doen wat we leuk vinden en daar weten we veel van. Maar hoe gaan we om met de stekeligheden van het leven? Met lijden en dood, met wat nu eenmaal ook bij het leven hoort? En hoe zijn we elkaar daarin nabij? Dat zou best een vak op school mogen zijn, oppert Hoogenkamp.
Mensen richten zich tot de gezondheidszorg niet alleen om ziekte te behandelen, maar ook om redding uit benardheid. Hoogenkamp ontmoet natuurlijk mensen met zware ziektes, maar ook een behandeling die voor een arts routineus kan zijn, kan voor een patiënt een existentiële laag aanraken, door eerdere levenservaringen. Artsen kunnen daar alert op zijn en dan een geestelijk verzorger inzetten. ‘Het is fijn om je hart te kunnen luchten bij iemand van wie je niet houdt’, zegt Hoogenkamp.
In onze samenleving hebben mensen allerlei religieuze achtergronden of beleven ze zin op andere manieren. Een geestelijk verzorger kan een religieuze achtergrond hebben, maar moet ook uit andere vaatjes kunnen tappen om mensen te helpen op verhaal te komen. ‘We zijn ons vak opnieuw aan het uitvinden’, aldus Abeltje Hoogenkamp.